لعنت به تو

بله همین طور بی مقدمه لعنت به تو

این لوس بازی های مسخره چیست ؟

این همه بیراهه گفتن و نگفتن و از در گفتن و بلکه دیوار بشنود چیست ؟

این بار فقط لعنت به تو

توی لعنتی که من را خراب کردی

عروسک کوکی ات خراب شده آقا .. خرابش کردی

دیگر مثل اول نمی شود

انگار تمام ابر ها را بلعیده ..

بگذار کمی هم آسمان بگرید !

فرق آنها که میگویند و این ها که نمیگویند

این است که این ها انقدر نگفته اند و نگفته اند و نگفته اند

که میترسند بگویند و این سد عظیم نگفتن فرو بریزد

و غرق کند تمام آنها را

و این ها تنها بمانند

...

این ها خفه شدن با تمام گفتنی های نگفتنی را ترجیح میدهند ..

و این مزخرف ترین حالت دنیاست که تو توی کلبه کوچیک چوبیه مسخرت که از همه جاش آب چکه میکند نون بپزی و صبح تا شب بچه های مسخره ایی که همیشه دماغشون اویزان است با آن موهای پرتغالی فرفری لعنتیشان که کپی پدر لعنتی ترشان است سروکله بزنی و شوهر مزخرفت تو می خونه لعنتی با فاحشه های لعنتی ترش خوش باشد و تو تا صبح بیدار باشی و سطل هایی که هی از قطره های آب پر میشوند را خالی کنی و اشکات رو هم .. و ساعت 5 صبح وقتی خروس پیر مزخرفتان که بازم کپی شوهر مزخرفت است صدای مسخرش خبر از یه روز مسخره تر بهت بدهد و تو بپرسی چرا همه چیز توی این زندگی مسخرت شبیه شوهر لعنتی ات است ..

بگذار جور دیگری بگویم

فکر کن که فیلمنامه ای نوشته ای ، محشر ..

همه چیز فوق العاده است تمام کارکتر ها ، می درخشند

ولی ، آخرش را هر جور که میخواهی تمام کنی

گند میزنی به تمام هر آنچه که نوشتی ..

آخرش را نمیتوانی بنویسی ، آنقدر زیبا صحنه پردازی کردی و انقدر همه چیز محشر است که هیچ پایانی در حدش نیست ..

میفهمی ؟